تفاوت انسان ها و آدم ها

بدبد نبودخوبعالیفوق العاده (1 رای, میانگین: 5٫00 از 5)
Loading...

تفاوت آدمها و انسان ها:

آدم ها زنده هستند، انسان ها زندگی می‌کنند!

آدم ها می‌شنوند، انسان ها گوش می ‌دهند!

آدم ها می‌بینند، انسان ها عاشقانه نگاه می کنند!

آدم ها در فکر خودشان هستند، انسان ها به دیگران هم فکر می ‌کنند!

آدم ها میخواهند شاد باشند، انسان ها می ‌خواهند شاد کنند!

آدم ها، اسم اشرف مخلوقات را دارند؛ انسان ها، اعمال اشرف مخلوقات را انجام می ‌دهند!

آدم ها انتخاب کرده اند که آدم بمانند؛ انسان ها تغییر کردن را پذیرفته اند تا انسان شوند!

آدم ها و انسان ها هردو انتخاب دارند،

اینکه آدم باشند یا انسان، انتخاب با خودشان است.

نیازی نیست انسان بزرگی باشیم، انسان بودن خود نهایت بزرگیست…

انتخاب شما چیست؟!

می خواهید یک آدم معمولی باشید یا یک انسان…؟

و این است وجه تمایز انسان و ادم

 

سوال

فرق بشر و انسان و آدم چیست؟

پاسخ

1. انسان از ریشه «نِسیان» به معنای فراموشی است. نیز گفته اند؛ انسان مصدر «اُنس» و «اِنس» و به معنای

رام بودن و خو گرفتن و الفت و ملاطفت داشتن و ضد توحّش است؛ لذا یک مرحله بالاتر از بشر است. یعنی

بشری که یک مرحله از کمال را پشت سر گذاشته و به همدمی و همزیستی و همکاری خو گرفته است.

2. بشر در لغت به معنای پوست، جلد، هیأت و ظاهر اشیاء است و لذا در مواردی به کار برده می شود که معنا و

محتوای شیء مورد نظر نباشد.

 3. آدم از ریشه «اُدم» گرفته شده است که به معنای 1. چیزهائی است که به غذا و نان اضافه می شود تا

مطبوع و لذیذ شوند. 2. اسوه و رئیس قوم یا خانواده 3. مشهور و معروف 4. باطن اشیاء.

بنابراین می توان گفت که از میان انسان ها افراد برگزیده و شاخص را می توان، آدم نامید و لذا آدم انسانی است

که تقریباً به کمال رسیده باشد. در قرآن هر جا لازم بوده است که فرد یا افرادی از این موجود دو پا معرفی گردد؛

مفاهیم لغوی کلمه رعایت شده و آن نامی انتخاب و به کار برده شده است که معرف مسمّای مورد نظر باشد.

تفاوت «آدم» با «انسان» در قرآن کریم آن است که آدم در کاربرد قرآن، علم و اسم خاص برای «آدم ابوالبشر»

است. علت نام گذاری «ابوالبشر» به «آدم» شاید به خاطر آن است که حضرت آدم علیه السلام «اسمر اللّون»

یعنی «گندمگون» بوده است.[1] در برخی روایات نیز آمده است که آدم را از آن جهت آدم گویند که از «ادیم

الارض»، یعنی روی زمین است. جسد حضرت آدم از خاک روی زمین آفریده شده است. چنان که امام صادق علیه

السلام می فرماید: «انما سمی آدم آدم لانه خلق من ادیم الارض».[2]

انسان از ماده «انس»، اسم جنس است. وجه نام گذاری انسان به خاطر زیادی اُنس او، و به جهت آن است که

حتما بخوانید  سیاست های همسرداری|دلبری برای شوهرم

آفرینش او به گونه ای است که قوام زندگی او با انس با انسان های دیگر است. از این رو انسان مدنی بالطبع

می باشد.[3]

فرق میان آدمیت و انسانیت چیست ؟

خداوند در قرآن كريم ، موجودي را كه روي دو پا زندگي مي كند،به سه نام ناميده است: بشر، انسان و آدم.

معلوم است بر خلاف ما كه چندان به موارد مناسب براي كاربرد كلمات توجّه نمي نماييم، خداوند مناسب ترين

كلمات را براي مناسب ترين موارد به كار برده است.بايد بدانيم معناي اين سه كلمه يا اسم چيست تا بهتر به

منظور از كاربرد آن ها آگاه شويم:

1- بشر در لغت به معني پوست، جلد، هيأت و ظاهر اشيا است. در مواردي به كار برده مي شود كه معنا و

محتواي شيء مورد نظر نباشد.

 

2-انسان از ماده «انس»، اسم جنس است. وجه نام گذارى انسان به خاطر زيادى اُنس او، و به جهت آن است

كه آفرينش او به

گونه اى است كه قوام زندگى او با انس با انسان هاى ديگر است; از اين رو انسان مدنى بالطبع مى باشد.(4)

3- آدم از ريشه اُدم گرفته شده است كه به معني:

1- چيزهائي است كه به غذا و نان اضافه مي شود تا مطبوع و لذيذ شوند.

2- اسوه و رئيس قوم يا خانواده.

3- مشهور و معروف.

4- باطن اشيا.
از ميان انسان ها افراد برگزيده و شاخص را مي توان آدم ناميد .آدم انساني است كه تقريباً به كمال رسيده

باشد. در قرآن هر جا لازم بوده است كه فرد يا افرادي از اين موجود دو پا معرفي گردد،مفاهيم لغوي كلمه رعايت

شده و آن نامي انتخاب و به كار برده شده است كه معرف مسمّاي مورد نظر باشد.

علت نام گذارى «ابوالبشر» به «آدم» شايد به خاطر آن است كه حضرت آدم(ع)«اسمراللّون»، يعنى «گندمگون»

بوده است. در برخى روايات نيز آمده كه آدم را از آن جهت آدم گويند كه از «اديم الارض»، يعنى روى زمين

است.جسد حضرت آدم از خاك روى زمين آفريده شده است(5)، چنان كه امام صادق عليه السلام مى فرمايد:

«انما سمى آدم آدم لا نه خلق من اديم الارض».(6)

امّا واژه هاى «آدميت» و انسانيت (با ياى نسبت و تاء) مترادف و به يك معنا هستند. انسانيت، يعنى خوى

انسانى، تربيت، ادب، عاطفه، اخلاق نيكو و…، كسى كه داراى خلق و خوى انسانى باشد، از انسانيت و آدميت

برخوردار است. (برگرفته از فرهنگ عميد، واژه «انسانيت»).

منبع:حوزه و پاسخگویی دینی و بخش روانشناسی عصرمهدویت


پی نوشت

1. المفردات فی غریب القرآن، راغب اصفهانی.

2. علل الشرایع، شیخ صدوق، ص 579.

3 .المفردات فی غریب القرآن، واژه «انس».

4.راغب اصفهانى،حسين بن محمد،المفردات في غريب القرآن،ص94 ،دارالعلم الدار الشامية، دمشق، 1412 ق.
5. همان،ص70.
6.شيخ صدوق، علل الشرايع، ص 579،داورى‏، قم‏.

من زهرا بانو هستم نویسنده این مقاله دانشجوی علم پزشکی از نوع پیشگیریش
آدرس کوتاه پست
تاریخ: 11 خرداد 1399
بازدید: 29
دسته بندی: روانشناسی

مطالب مرتبط

*

code

کلیه حقوق مادی و معنوی برای سایت عصر مهدویت محفوظ می باشد

طراحی سایت: خلیج وب