ایا تخصیص منابع سلامت و زیر بخش های ان به صورت کارا صورت گرفته؟

بدبد نبودخوبعالیفوق العاده (1 رای, میانگین: 5٫00 از 5)
Loading...

ایا تخصیص منابع سلامت و زیر بخش های ان به صورت کارا صورت گرفته؟

رسول گرامی اسلام(ص):
من بیشتر از اینکه از فقر اقتصادي بر امتم بترسم
از ضعف تفکر و سوء تدبیر هراس دارم

 اولویت‌بندی و تخصیص منابع از مهم‌ترین موضوعات بخش سلامت بوده و عادلانه بودن آن‌ها نیازمند در نظر گرفتن معیارهای مختلفی است.

 نتایج نشان داد که در سطح دنیا، اولویت‌بندی و تخصیص منابع در نظام سلامت بیشتر بر اساس معیارهایی مانند هزینه اثربخشی، وضعیت بیماری، عدالت/ برابری و نیاز صورت می‌گیرد.

ایراد اساسی که مورد غفلت واقع می شود اینست که وزارت بهداشت بزرگترین تولید کننده و ارائه دهنده خدمات

تشخیصی و درمانی در سطح کشور می باشد واصولا تولید کننده خدمت خودش نمی تواند ناظر بر کیفیت تولید

خود باشد. جای سوال است که وزارت بهداشت بعنوان اصلی ترین نهاد ناظر بر نظام سلامت در کشور، چگونه

می خواهد با نابسامانی موجود که بزرگترین عامل آن خودش می باشد مقابله نماید.

وزارت بهداشت در حال حاضر عهده دار چند نقش استکه یکی از انها تخصیص منابع سلامت است:

تولید و ارائه خدمات تشخیصی و درمانی: طبق آمار و اطلاعات ارائه حدود ۸۰% خدمات حوزه سلامت در کشور را

به خود اختصاص می دهد. این وظیفه سنگین، آنقدر بزرگ هست که بتواند سایر حوزه های فعالیت این وزارتخانه

را تحت الشعاع خود قرار دهد.

مشکلات عدیده ای که در نظام سلامت از قبیل ارزشیابی و اعتبار سنجی غیر اصولی مراکز درمانی، زیرمیزی

گرفتن پزشکان، توزیع غیر قانونی دارو و تجهیزات و لوازم پزشکی و شکل گیری مافیاهای مختلف، شیفت بیماران

از مراکز دولتی به بخش خصوصی و ….. خود به روشنی بیانگر میزان موفقیت وزارتخانه در این حوزه است.

بر اساس سیاست های کلی نظام و اصل ۴۴ ، هدف ، کاستن از حجم بدنه دولت و پرداختن به وظایف اصلی

دولت یعنی نظارت به جای اجرا می باشد. در حوزه سلامت اگر وزارت بهداشت واقعا قصد حرکت در مسیر اصل

۴۴ را دارد بایستی تکلیف خود را با امور اجرایی مشخص نماید. حوزه های تولید خدمات و آموزش مقوله هایی

هستند که بشدت وزارت بهداشت را از اجرای شایسته وظایف اصلی خود یعنی نظارت و سیاست گذاری باز

داشته است.
بنظر میرسد یکی از اقدامات ضروری دولت باید انتزاع و منفک نمودن حوزه تولید خدمات بهداشتی درمانی از وزارت

بهداشت باشد. مطمئناً جدا شدن آموزش پزشکی از این وزارتخانه نیز ضروری است لیکن می تواند در اولویت

بعدی قرار گیرد.

یکی از معضلات بسار جدی که بر کیفیت ارائه خدمات تأثیر گذاشته عدم حضور جدی پزشکان متخصص و فوق

تخصص و پرستاران و سایر کادر درمانی بر بالین بیماران می باشد.

اساتید گروه پزشکی در بخش آموزشی و دانشگاهی حضور جدی در بیمارستان نداشته و در زمانی هم که حضور

دارند مجبورند درمانگاه سرپایی، بخش بستری و امورات آموزشی را همزمان پوشش دهند و در نتیجه عمده بار

درمان بیماران بر دوش دستیاران تخصصی و فوق تخصص و در دانشگاه های کوچکتر بر عهده کارورزان می باشد.

نتیجه امر

– طولانی تر شدن فرایند تشخیص و درمان می باشد که به نوبه خود، ضریب اشغال تخت را به شدت بالا برده و

لیست های انتظار طولانی برای بیماران را ایجاد می نماید.

– خطر عفونتهای بیمارستانی را بالا برده و هزینه تمام شده را بالا می برد.

 

– به دلیل کمبود پرستار در شیفتهای کاری متاسفانه بیماران مراقبتهای مناسبی را دریافت نکرده و در نتیجه اثر

بخشی اقدامات درمانی کاهش می یابد.

 

– پزشکان در مراکز درمانی دولتی غیر آموزشی متأسفانه حضور کمرنگی داشته و بعضاً ازاین فضا و فرصت جهت

شیفت بیمار به مراکز خصوصی یا مطب استفاده می نمایند.

 

– در بخش سرپایی و درمانگاهی مراکز دولتی شاهد ترافیک بالای بیماران هستیم که به شکل مستقیم کیفیت

معاینه و تشخیص توسط پزشکان متخصص و فوق تخصص را پایین می آورد.

 

جای تعجب است که وزارت بهداشت این فضای مناسب برای اجرای نظام ارجاع را فراموش کرده و نظام ارجاع را از

درمانگاه های روستایی شروع می نماید و در نهایت هم طرح شکست خورده اعلام می شود!!

در بخش خصوصی نیز حکایت به گونه ای دیگر است .اقدامات غیر علمی و هزینه بر به بیماران تحمیل می شود.

تعرفه های قانونی بخش خصوصی مراعات نمی شود تا جائیکه بیمه درمان تکمیلی نیز پوشش هزینه ها را نمی

کند. بستری های فاقد اندیکاسیون و بی مورد بشدت زیاد است. لوازم و تجهیزات مصرفی با قیمت های غیر

واقعی شارژ می شود.

در این چنین شرایطی وزارت بهداشت وسازمان نظام پزشکی عمده مشکل را متوجه غیر واقعی بودن تعرفه ها

می داند. در صورتیکه ناگفته پیداست که بخش عمده این نابسامانی ها بدلیل ضعف نظارت معاونت درمان

دانشگاه های علوم پزشکی و نقایص سیاست گذاری وزارت بهداشت می باشد.

حتما بخوانید  عوامل اجتماعی و اقتصادی موثر بر سلامت چیست؟

 

حال لازمه بهبود کیفیت در ارائه خدمات چیست ؟

یقینا نقش اصلی در حصول این مهم  بر عهده مدیران مراکز ارائه دهنده خدمت، پزشکان و پرستاران می باشد.

جدیت این گروه ها در ارائه سرویس مطلوب و اثر بخش نقش محوری را ایفاد خواهد نمود.

نظام سلامت برای حفظ پویایی خود باید به سمت افزایش سطح کیفیت خدمات تشخیصی و درمانی حرکت نماید

تا بتواند سرانه مورد نیاز درمان را در کشور کاهش دهد. به عبارت دیگر چاره کار افزایش بهره وری نظام سلامت است.
اصلاح تعرفه ها که همه بر آن تاکید دارند تنها در صورتی می تواند راهگشا باشد که طبق برنامه و زمان بندی

مشخص و به شکل گام به گام انجام پذیرد و الزاما شاخص های بهره وری و کیفیت در کنار اصلاح تعرفه تعریف

گردد و اجرای هرگام ازاصلاح تعرفه ها منوط به تحقق افزایش بهره وری و کیفیت خدمات طبق برنامه باشد تا

بهبود کیفیت درازای رشد تعرفه ها تضمین شود. بهبود کیفیت کاهش سرانه هزینه تشخیص و درمان را بدنبال

داشته و موجب کاهش هزینه های بیمه شده و سازمان بیمه گر خواهد شد.

فقدان برنامه راهبردي براي توسعه توریسم سلامت

امروزه جهانی شدن یکی از فرایندهاي مهم رو به رشد در محافل بینالمللی است که با پوشش دادن شاخههاي
مختلف علوم انسانی یکی از بزرگترین چالشهاي عصر جدید در عرصههاي گوناگون فکري، اعتقادي، سیاسی،
فرهنگی و اجتماعی محسوب میگردد. پدیده جهانی شدن همه بخشهاي تولیدي و خدماتی از جمله بخش
سلامت را به شدت تحت تاثیر قرار داده است.

مهمترین مشکلات کارکرد تولیت نظام سلامت

در برنامه پنجم توسعه اقتصادي، اجتماعی و فرهنگی کشور در بخش سلامت که به خیلی از موفقیت ها و

مشکلات تولیت نظام سلامت پرداخته شده است، مهمترین ضعفها و نارساییهاي موجود در عملکرد تولیت به

شرح زیر برشمرده شده که با کمی تامل متوجه خواهیم شد، بیشتر این مشکلات به نوعی به حوزه

سیاستگذارينظام سلامت مربوط میشود.

 

+نداشتن برنامه مدون و توافق شده براي اصلاح تولیت نظام سلامت

+ضعف دانش و آگاهی محققان، سیاستگذاران و مدیران در مورد مفاهیم و تجربیات جهانی در اجزاي
مختلف تولیت

+نبود نظامنامه مدون و اجماع شده براي فرایندها، شیوهها و استانداردهاي برنامهنویسی و سیاستسازي
تخصیص کم منابع مالی براي فعالیتهاي برنامهنویسی و مراقبت از سیاستها و برنامهها

+نبود نظام هماهنگ و مصوب براي ارتباط ساختارمند وزارت رفاه و تامین اجتماعی با وزارت بهداشت

+نبود و یا کمی تفاهم در مورد متولی ساختاري براي سیاستگذاري و برنامهریزي

+جدي گرفته نشدن امر پایش و گزارش دورهاي و قابل دفاع از پیشرفت برنامهها توسط سیاستگذاران

+ضعف نگرش و آگاهی دستاندرکاران سیاستسازي و تصمیمگیري در مورد تبعات مشارکت ضعیف
ذينفعان که خود را به صورت اجرایی نشدن تصمیمات و مخالفت آنان نشان میدهد که در نهایت
سلامت مردم به خطر میافتد.

+ضعف فرهنگ و مهارتهاي مدیریت پروژه در ستاد و واحدهاي تابعه که دستیابی به اهداف را کند
کرده و منابع را هدر میدهد.

+جهتدار نبودن تحقیقات کاربردي به دلیل نبود فهرست اولویت هاي تحقیقاتی و سوالات تصمیم
گیرندگان

شوراي سیاستگذاري با بحث و بررسی در خصوص امکان بکارگیري یک ابزار مناسب براي ارتقاي تولید و

ارایه خدمات بالینی به این نتیجه رسیده که در حال حاضر در محیط بیمارستانی برنامه هاي متعدد ي براي

ارتقاي کیفیت وجود دارد. از طرف دیگر رضایت از خدمات بیمارستانی، درمانگاهی و پزشکی خانواده

ناکافی است. تلاشهاي کارکنان و مسئولان نظام سلامت در ارایه خدمت نیازمند ارتقا است. بنابراین با توجه

به جنبههاي متعدد کیفیت

از جمله:

اثربخشی خدمت، مصرف بهینه منابع، ارایه عادلانه خدمات، ایمنی، بهموقع

و متناسب بودن خدمات، توجه به خواستهها و انتظارات فرهنگی و مذهبی مردم و توجه به اصلاح ساز و

کارهاي ارتقاي کیفیت، ضرورتی اجتناب ناپذیر میباشد.

 

چالشهاي موجود در مدیریت ارتقاي کیفیت خدمات

وجود برنامه هاي متعدد و ناهماهنگ در دانشگاههاي علوم پزشکی و در ستاد وزارت

وجود کمیتههاي متعدد با جایگاههاي متنوع

به رغم تاثیر مثبت، نتیجه ناخواسته و جانبی این وضعیت، باعث گسسته شدن فرایند کیفیت میشود

از دست دادن دید جامعنگر و بعضا عملکرد مقطعی

نیاز به نظام جامع و ملی ارتقاي کیفیت

یکی از توصیه های مهم سازمان بهداشت جهانی برای ارتقای سلامت ، مشارکت جامعه و حمایت از اصول

خودیاری است تا مردم برای پیدا کردن راه هایی جهت مدیریت سلامت جامعه خویش تشویق شوند. در این

توصیه ها به اثرگذاری نقش مردم در حفظ سلامت خود و جامعه اشاره شده است.

 

برگرفته از مقالات:

دکتر داوود الماسی

دکتر سیدداود نصراللهپور شیروانی
(استادیار دانشگاه علوم پزشکی بابل)
دکتر سیمین موعودي
(کارشناس ارشد مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی
دانشگاه علوم پزشکی بابل)

مقاله معیارهای تخصیص منابع برای تنظیم مراقبت های سلامت

سمیه نوری ، لیلا ریاحی ، کامران حاجی نبی  کتایون جهانگیری

من زهرا بانو هستم نویسنده این مقاله دانشجوی علم پزشکی از نوع پیشگیریش
آدرس کوتاه پست
تاریخ: 12 اردیبهشت 1399
بازدید: 277
دسته بندی: اخبار , اقتصادی , سلامت

*

code

کلیه حقوق مادی و معنوی برای سایت عصر مهدویت محفوظ می باشد

طراحی سایت: خلیج وب