رابطه وضعیت سلامت و سطح توسعه یافتگی چگونه است؟

بدبد نبودخوبعالیفوق العاده (1 رای, میانگین: 5٫00 از 5)
Loading...

به نام خدا

انچه در این مطلب میخوانیم پاسخ به این سوال است :

رابطه وضعیت سلامت و سطح توسعه یافتگی چگونه است؟

 

برای پاسخ به این سوال که رابطه وضعیت سلامت و سطح توسعه یافتگی چگونه است؟
  به سراغ مقاله ای با عنوان زیر رفتیم :

تحلیل تأثیر شاخص‌های سلامت بر توسعه منطقه‌ای در ایران؛ رهیافت اقتصادسنجی داده‌های تلفیقی

عصر مهدویت گزیده ای از قسمت های این مقاله را در اختیار شما عزیزان میگذارد

 

رابطه وضعیت سلامت و سطح توسعه یافتگی

امروزه شاخص‌های سلامت به‌عنوان عاملی مهم در توسعه کشورها محسوب می‌شود

و می‌تواند در بالا بردن سطح شاخص‌های توسعه‌ای مؤثر باشد.

در ارتباط با نقش این عامل در بهبود شرایط و وضعیت اقتصادی در سطح ملی، مطالعات نظری و کاربردی متعددی انجام شده است،

در سال هاي پاياني قرن بيستم ميلادي توافق گسترده اي در بين انديشمندان توسعه

شكل گرفته است كه باور دارد رسيدن به توسع هاي پايدار،

به صورت فراگير وراستين، نيازمند رهيافت و راهكاري متفاوت از آنچه متداول است

ميباشد. آنچهكه با نگرش مهندسي در پي توسعه آفريني بود، جاي خود را به نگرش اقتصادي

داده و نارسايي اين يك نيز جوامع را به سوي نگر شهاي اجتماعي رهنمون ساخته

است

در علم اقتصاد سلامت يكي از مهمترين سرمايه ها، سلامت انسان مي باشد و بدون

 سلامت، زندگي ب يارزش و غيرقابل تحمل است

با گذري بر اين ديدگاه هاي اقتصادي ديده مي شود در همه اين

ديدگاه ها انچه اهميت دارد سرمايه مادي و فيزيكي و نقش آن در توليد و توسعه

است و انسان تنها به عنوان يك عامل توليد براي درآميختن با سرمايه فيزيكي

مطرح شده است. در دهه 1950 تئودور شولتز 13 پدر تئوري سرمايه انساني، اهميت

سرمايه انساني را به عنوان عامل توليد همسنگ با اهميت سرمايه طبيعي و سرمايه

فيزيكي معرفي كرد. اين نگاه نو و به ظاهر ساده در دهه هاي اخير اهميت بسيار

يافته و اقتصاددانان در پرتو آن به بازنگري در مفهوم سرمايه و سرمايه گذاري

پرداخته اند و منابع تازه اي كه مي تواند سبب افزايش توليد، بهر هوري نيروي كار و

 سطح رفاه گردد مورد شناسايي و تاكيد قرار گرفته است

كيفيت نيروي انساني موجب افزايش بهره وري در توليد و در نهايت افزايش

رشد اقتصادي دانسته مي شود. امروزه ارتقاي سطح بهداشت و سلامت نيروي كار

يكي از شيوه هاي اصلي بهبود سرمايه و كيفيت نيروي انساني شناخته مي شود

 

يكي ديگر از نظريه پردازان در اين زمينه فابريكانت :

كه بيان مي كند: ترديدي نيست كه مقدار و تنوع خوراك و شرايط زندگي و كار

و تفريح در سلامت، توانايي و استقامت نيروي كار تاثير بارزي دارد. وي به

عنوان شاهدي بر اين ادعا به ساختمان شاهراه پان امريكن اشاره مي كند مي گويد

بخشي از اين شاهراه كه از آمريكاي مركزي مي گذرد به عنوان “جاده اي كه غذا

آن را ساخت” معروف شد، زيرا بررسي انجام شده نشان داد اضافه كردن غذاهاي

پروتئين دار به خوراك معمولي كارگران كه ب هطور عمده از نيشكر تشكيل م يشد،

باعث گرديد كه مقدار كار كارگران به نحو چشمگيري افزايش يابد

 

جريان “عليت دوراني و تراكم ميردال”

در بحث رشد اقتصادي و سلامت از جريان “عليت دوراني و تراكم ميردال” 18

نيز نام برده مي شود كه برحسب اين جريان درآمدهاي كم به سطح پايين زندگي

منجر مي شود. لذا سطح بهره وري نيروي انساني را در حد پايين نگه مي دارد. اين

امر، به نوبه خود درآمدهاي پايين را سبب مي شود و اين دور باطل تكرار مي گردد

رشد برونزا

گفتني است در الگوهاي
رشد اقتصادي كه در دهه 1950 از سوي اقتصاددانان نئوكلاسيك مانند روبرت

سولو 19 و ترور سوان 20 عرضه شده است، رشد اقتصادي تنها به ميزان سرمايه و

نيروي كار موجود در اقتصاد ربط داده شده (رشد برونزا) و متغيرهاي غيراقتصادي

مانند سلامت نيروي كار در آنها ناديده گرفته شده است. با گسترش ديدگاه هاي

مرتبط با نيروي انساني در دهه 1980 الگوي تازه اي در ادبيات اقتصادي از سوي

اقتصادداناني چون پل رومر 21 مطرح شد كه مد لهاي رشد درو نزا خوانده مي شود.

به سخن ديگر، تكنولوژي و سرمايه انساني هر دو در سيستم “درون زا” هستند.

براي نمونه تجربه اخير كشورهاي آسياي شرقي نشان مي دهد كه پيوندي نزديك

 ميان سرمايه انساني تندرستي و توسعه در اين كشورها وجود دارد

همبستگي بالا ميان سطح سلامت و شاخص هاي
اقتصادي

در مطالعه ايديگر به بررسي نتايج اقتصادي سلامت پرداخته اند. نتيجه
اين تحقيق نشان مي دهد كه همبستگي بالايي ميان سطح سلامت و شاخص هاي
اقتصادي وجود دارد. تاثيرات سلامت بر رشد
اقتصادي را مورد تحليل قرار داده اند. نتيجه اين بررسي نشان مي دهد كه
شاخص هاي سلامتي از قبيل نرخ بقاي بزرگسالان بر روي نرخ رشد توليد ناخالص داخلي تاثير مثبت دارد

مقاله مالمبرگ و اندرسون

عامل موثر در اقتصاد منطقه اي در كشور سوئد مورد بحث و بررسي قرار داده اند.

تمركز اين مقاله بر سلامت به عنوان يك شاخص رشد بالقوه اقتصادي منطق هاي

است. براساس نتايج اين مقاله، در كشور سوئد يك همبستگي قوي بين سطح

 به بررسي شاخص  سلامت و عملكرد اقتصادي منطقه اي وجود دارد.

سلامتي به عنوان يك جزء از عامل كلي سرمايه انساني و اثرات آن بر رشد

اقتصادي در نيجريه از سال 1970 تا 2009 پرداخته است. نتايج حاصل از اين
مطالعه نشان مي دهد كه اثرات هزين ههاي سلامت در رشد اقتصادي نيجريه مثبت و
معنادار است.

مجتهد و جوادي پور و  اثر مخارج بهداشتي بر رشد اقتصادي مورد بررسی قرار دادند:

در ايران نيز مطالعاتي در اين خصوص انجام شده است.

 اثر مخارج بهداشتي بر رشد اقتصادي چند كشور در حال توسعه را مورد

بررسي قرار داده اند. نتايج نشان مي دهد كه علاوه بر سرمايه فيزيكي و انساني،

سرمايه بهداشتي كه با متغير مخارج بهداشتي وارد الگو شده است اثري مثبت و

معني دار بر رشد اقتصادي دارد (مجتهد و جوادي پور، 1383 ).

اميني و حجازي نژاد نقش سلامت و بهداشت در ارتقاي بهره وري نيروي كار 

نقش سلامت و بهداشت در ارتقاي بهره وري نيروي كار در

اقتصاد ايران را مورد بررسي قرار داد هاند. آنها پس از برآورد الگو با استفاده از

روش خودتوضيح 7 براي دوره 1346 1383 نتيجه گرفته اند كه ارتقا، سطح بهداشت

و سلامت بر افزايش بهره وري نيروي كار موثر بوده است (اميني و حجازي نژاد،
1386 ).

حتما بخوانید  مراقبت از پوست|رفع سیاهی دور چشم|پرپشت کردن ابرو|ماسک خانگی

بهشتي و همكارانتحليل تجربي رابطه بين مخارج بهداشتي و

رابطه ي بلندمدت بين مخارج بهداشتي دولت و توليد ناخالص داخلي

بهشتي و همكاران  به تحليل تجربي رابطه بين مخارج بهداشتي و

رابطه ي بلندمدت بين مخارج بهداشتي دولت و توليد ناخالص داخلي وجود داشته

است كه براساس آن توليد ناخالص داخلي تاثيري مثبت و معن يدار بر مخارج

بهداشتي دولت داشته است (بهشتي و همكاران، 1386 ).

باباخاني ارتباط بين توسعه اقتصادي، نابرابري درآمدي و سلامت در ايران

باباخاني ارتباط بينتوسعه اقتصادي، نابرابري درآمدي و سلامت در ايران را در دوره 1355 1385

بررسي كرده است و به اين نتيجه دست يافته است كه كاهش نابرابري و افزايش

( توسعة اقتصادي رابطة مثبتي با سلامت دارد (باباخاني، 1387 ).

قنبري و باسخا و عمادزاده سلماني و محمدي و صدرآبادي و برجي و همکارانشان نتیجه گیری کردند:

با بررسي اثرات تغيير هزينه بهداشتي دولت بر رشد اقتصادي ايران در دوره

1383-1338 تاثير مثبت و معنادار هزينه هاي بهداشتي دولتي بر رشد اقتصادي را

 تاييد نموده اند . در مطالعات این افراد  نيز تاثير مثبت سلامت

نيروي كار و شاخص اميد به زندگي بر رشد اقتصادي تاييد شده است (عمادزاده و

همكاران، 1388 ؛ سلماني و محمدي، 1388 ؛ صدرآبادي و همكاران، 1389 ).

برجي وهمكارانش ( 1389 ) در مقاله اي تاثير سلامت بر توسعه اقتصادي و سازگاري آن با

آموزه هاي اسلامي را مورد بررسي و تاييد قرار داده اند (برجي و همكاران، 1389 ). در

مطالعه لطفعل يپور و همكاران ( 1390 ) اين نتيجه حاصل شده است كه

سرمايه گذاري در نيروي انساني و ارتقاي كيفيت آن از جمله ارتقاي

شاخص هاي سلامت و… بيشترين نقش را در افزايش رشد اقتصادي دارد

(لطفعلي پور و همكاران، 1390 ). عمادزاده و همكاران ( 1390 ) در تحليل رابطة مخارج

سلامت و رشد اقتصادي در استان هاي ايران، اثر مثبت و معنادار رشد مخارج

سلامت خانوار بر رشد اقتصادي استا نهاي كشور را نشان دادند (عمادزاده و

همكاران، 1390 ). نظرپور و همكاران ( 1390 ) در مطالعه ديگري تاثير مثبت توسعه

خدمات بهداشتي در اميد به زندگي را نشان داده اند (نظرپور و همكاران، 1390 ).

 

نظريه توسعه منطق هاي و جايگاه و نقش بهداشت و سلامت

در تحليل محتواي نظريات توسعه منطقه اي، با وجود اهميت جايگاه بخش سلامت

اين موضوع به صورت صريح و علي حده مورد بررسي قرار نگرفته است

نقش مستقيم توليد و سرمايه انساني و مشاركت سياسي بر توسعه اقتصادي،

در چارچوب مدل هاي تصريح توابع توليد در سطوح خرد و كلان مورد بحث و بررسي قرار گرفته است. در صورت

استفاده بهينه از عوامل توليد، بهر هوري سرمايه انساني و مشاركت اجتماعي

افزايش خواهد يافت و مهمترين عامل تعيين كننده رشد اقتصادي، ارتقاي بهره وري

عوامل توليد است. ارتقاي كيفيت نيروي كار مي تواند از طريق بالابردن سطح

سلامت و بهداشت نيروي كار حاصل گردد. بهداشت مناسب موجب تندرستي

مردم و افزايش توان بالقوه و بالفعل روي كار مي شود و نيروي كار سال متر نيز

سهم بيشتري در افزايش توليد و رشد اقتصادي خواهد داشت

همچنين، افزايش مخارج بهداشتي دولت از طريق افزايش بهره وري

نيروي كار باعث بهبود در رشد اقتصادي م يشود. در اين راستا، مخارج بهداشتي

دولت به عنوان معياري مهم براي بررسي تأثير بهداشت بر توسعه منطقه اي مورد

توجه قرار مي گيرد

استفاده از معيار مخارج بهداشتي دولت براي بهداشت

استفاده از معيار مخارج بهداشتي دولت براي بهداشت، ناشي از

آن است كه بهداشت به عنوان كالايي عمومي شناخته مي شود كه بخش خصوصي

تمايل چنداني براي سرمايه گذاري در آن ندارد. از اين رو دولت ب هعنوان متولي

اصلي بخش بهداشت و درمان، از طريق مخارج بهداشتي دولت، مي تواند تاثيرات

 

مثبتي بر توسعه منطق هاي داشته باشد. مخارج عمومي دولت دو اثر متناقض دارد. از

يك سوي، افزايش مخارج مولد دولت مانند مخارج بهداشتي دولت به طولان يتر

شدن طول عمر منجر شده و در نتيجه، باعث ارتقاي پ سانداز و رشد اقتصادي

مي شود. اما از سوي ديگر، اين مخارج ماهيتاً تأثيراتي منفي بر منابع سرمايه گذاري

بخش خصوصي داشته و باعث كاهش سرماي هگذاري م يشوند، از اين رو ب هعنوان

مانعي براي توسعه منطقه اي محسوب مي شود. به بيان ديگر، اگر اثر مثبت مخارج

بهداشتي دولت بر اميد به زندگي و پ سانداز به اندازه اي قوي باشد كه بتواند اثر

منفي بر منابع سرماي هگذاري را جبران كند، آنگاه افزايش مخارج بهداشتي دولت

بر توسعه تأثير مثبتي خواهد داشت. اين همان وضعيتي است كه دركشورهاي در

حال توسعه انتظار م يرود و باعث مي شود تا سطح بالاتر مخارج بهداشتي دولت به

 توليد بيشتر و رشد اقتصادي سريع تر منجر شود (سلماني و همكاران، 1388)

رابطه وضعیت سلامت و سطح توسعه یافتگی چگونه است؟

براساس مباني نظري و نتايج مدل هاي ارائه شده، پاسخ سوالات فوق الذكر به شرح
ذيل حاصل گرديد:

الف) عامل سلامت بر سطح توسعه منطق هاي موثر بوده است. شاخص هاي

بخش سلامت ضمن اثرگذاري بر ميزان بهر هوري و كيفيت نيروي كار، بر سطح

توليد و نيز ساير شاخص هاي كلان اقتصادي در سطح مناطق و از جمله آنها بر

سطح توسعه منطقه اي موثر هستند. شواهد تجربي مربوط به ساير كشورها نيز

اين موضوع را تاييد مي كند.

ب )در ميان شاخص هاي سلامت، شاخص اميد به زندگي اثر مثبت و

معناداري بر سطح توسعه منطق هاي در ايران به جاي گذارده است. شاخص ديگر

سلامت بودجه بهداشتي دولتي در مناطق اثري منفي و البته بسيار ناچيز در

تغيير متغير وابسته داشته است. در ميان ساير متغيرهاي توضيحي نيز نسبت توليد

خصوصي، سرمايه انساني بخش خصوصي و سرمايه اجتماعي (مشاركت هاي

اجتماعي) اثرات مثبت و معناداري داشته اند.

نوئیسندگان این مقاله:

حجت‌الله عبدالملکی
استادیار اقتصاد، گروه معارف اسلامی، دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایران
ایران
مهین مهدوی
کارشناس ارشد برنامه‌ریزی توسعه منطقه‌ای، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبایی (نویسنده مسؤول)
ایران

اميني، عليرضا؛ حجازي نزاد، زهره؛ ( 1386 ) ” تحليل و ارزيابي نقش سلامت و بهداشت در ارتقا بهره
وري نيروي كار در اقتصاد ايران ” فصلنامة پژوهش هاي اقتصادي ايران. سال نهم، شماره 30

آصف زاده، سعيد( 1371 )” اقتصاد سلامت”. نشر دانش امروز.تهران.

احمدي، علي محمد؛ محمدغفاري، حسن؛عمادي،جواد ( 1389 ) ” رابطة متغيرهاي كلان اقتصادي با سلامت
در ايران ” فصلنامة علمي پژوهشي رفاه اجتماعي. سال دهم، شماره 39

من زهرا بانو هستم نویسنده این مقاله دانشجوی علم پزشکی از نوع پیشگیریش
آدرس کوتاه پست
تاریخ: 12 اردیبهشت 1399
بازدید: 159
دسته بندی: اخبار , اقتصادی , سلامت

*

code

کلیه حقوق مادی و معنوی برای سایت عصر مهدویت محفوظ می باشد

طراحی سایت: خلیج وب